دغدغه بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر است که بدانند چه کسی به صندلی وزیر ارشاد دولت سیزدهم تکیه خواهد زد؛ فردی که آسیب‌های چند ساله این عرصه را سامان دهد.
کلامی با وزیر ارشاد دولت آقای رئیسی!
کلامی با وزیر ارشاد دولت آقای رئیسی!

به گزارش افلاکیون، بسیاری از علاقه‌مندان و دغدغه‌مندان به حوزه فرهنگ و هنر، چشم به انتخاب وزیر ارشاد دولت سیزدهم دوخته‌اند تا فردی انتخاب شود که بتواند حوزه‌های آسیب‌دیده فرهنگی و هنری را سامان دهد. حوزه‌هایی که در طول این سال‌ها بارها به طرقِ مختلف و حفره‌های عمیقی ضربه خورده‌اند. شاید نمونه بارزِ آن تعبیض‌ها و مشکلات اساسی در سینما و نمایش‌خانگی و حتی به نوعی وادادگی هنر و هنرمند از مفاهیم انقلاب اسلامی باشد و یا از دست رفتن فضا و بازارِ کتاب و انتشارات را هم از قلم نیندازیم.

جالب است “جبار آذین” به عنوان منتقد و کارشناس رسانه در یادداشتی تحت عنوان صحبت با وزیر ارشاد دولت آقای رئیسی؛ به نکاتی کوتاه اما قابل تأمل اشاره کرده که مطالعه آن خالی از لطف نباشد. او در این یادداشت آورده است:

جناب وزیر ارشاد دولت آقای رئیسی! نمی‌دانم چه کسی هستید و معیار گزینش آقای رئیسی برای سپردن اداره مهم‌ترین ستاد قانونی فرهنگ کشور به شما  چه بوده است، اما امیدوارم برخلاف گزینه‌های پیشین که از میان سیاسیون فرهنگ ناشناس، منصوب شده بودند، از اهالی فرهنگ باشید و هنر و هنرمند، دغدغه‌های هنرمندان و خواست و سلیقه مخاطبان و اوضاع نابسامان آلوده و مسموم فرهنگ و هنر کشور که به دلیل غفلت‌ها  و ناکارآمدی‌ها و نفوذ انواع باندها و ابتذال‌گراها و رانده شدن ارزش‌ها و تخریب دستاوردها، به این حال و روز درآمده را بشناسید.

با در دست داشتن برنامه‌ها و طرح‌های اجرایی هدفمند، عهده‌دار مقام  وزارت ارشاد شده باشید. ریشه‌ای‌ترین معضلات و عوامل فرهنگ‌سوزی در ایران به حضور و دخالت سیاسیون و کاسبان، ملوک‌الطوایفی بودن فضای فرهنگ، باند، مافیا، فامیل‌بازی و سرمایه‌سالاری به جای فرهنگ‌سالاری و نادیده انگاشتن جایگاه و نقش قانونی وزارت ارشاد بازمی‌گردد.

از آنجا که نهادها و سازمان‌های فرهنگی در جای جای کشور پراکنده‌اند و اغلب خودمختار و بدون توجه به دستگاه قانونی فرهنگ  کشور، یعنی وزارت ارشاد راه خود را می‌روند و از ضابطه‌های سلیقه‌ای پیروی می‌کنند،  به انسجام، غنا و حفظ فرهنگ لطمه زده و آن را جزیره‌ای کرده‌اند.

به عنوان نمونه حوزه هنری، شهرداری، صدا و سیما، نهادهای فرهنگی و نظامی که بخش‌های فرهنگی دارند، براساس نظر و سلیقه خود به تولید و ارائه آثار فرهنگی می‌پردازند و این آشفتگی، همچنان ادامه دارد. با این همه، می‌شود دست‌کم از منظر قانون، آن‌ها را تحت ضوابط قانونی وزارت ارشاد انسجام نسبی بخشید که  کمی تا قسمتی از اوضاع هرکی به هرکی خارج شوند.

جناب وزیر! سینما، تئاتر، موسیقی و هنرهای تجسمی، رسانه‌ها و بازار چاپ و نشر کتاب، به دلایل یاد شده بیمارند.در این میان حال سازمان سینمایی و زیرمجموعه‌هایشان مثل فارابی، خانه سینما و… از سایرین بدتر است. از همین رو اگر قرار است، برای فرهنگ و هنر کاری صورت گیرد، باید دست‌هایتان پر باشد و معاونان، مشاوران و کارشناس‌هایتان از میان متخصصان متعهد و کاربلد، با داشتن برنامه‌ها و طرح‌های اجرایی انتخاب شوند.

گرچه راهی سخت و خطیر پیش‌رو دارید، اما اکنون که منصوب شده‌اید، فرهنگ‌شناس و خادم بمانید و به مردم و فرهنگ جامعه خدمت کنید!