سعی خواهیم کرد در ماه مبارک رمضان به طور روزانه یک حدیث از معصومین با توضیح کوتاهی را در اختیار مخاطبان گرامی قرار بدهیم:
توصیه جالب امام حسین(ع) به مرد گنهکار چه بود؟
توصیه جالب امام حسین(ع) به مرد گنهکار چه بود؟

به گزارش افلاکیون، رُوِیَ أَنَّ اَلْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ عَلَیْهِ السَّلاَمُ جَاءَهُ رَجُلٌ وَ قَالَ أَنَا رَجُلٌ عَاصٍ وَ لاَ أَصْبِرُ عَنِ اَلْمَعْصِیَهِ فَعِظْنِی بِمَوْعِظَهٍ

فَقَالَ عَلَیْهِ السَّلاَمُ اِفْعَلْ خَمْسَهَ أَشْیَاءَ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ فَأَوَّلُ ذَلِکَ لاَ تَأْکُلْ رِزْقَ اَللَّهِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ اَلثَّانِی اُخْرُجْ مِنْ وَلاَیَهِ اَللَّهِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ اَلثَّالِثُ اُطْلُبْ مَوْضِعاً لاَ یَرَاکَ اَللَّهُ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ اَلرَّابِعُ إِذَا جَاءَ مَلَکُ اَلْمَوْتِ لِیَقْبِضَ رُوحَکَ فَادْفَعْهُ عَنْ نَفْسِکَ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ وَ اَلْخَامِسُ إِذَا أَدْخَلَکَ مَالِکٌ فِی اَلنَّارِ فَلاَ تَدْخُلْ فِی اَلنَّارِ وَ أَذْنِبْ مَا شِئْتَ.

روایت شده که مردى خدمت امام حسین علیه السّلام آمد و گفت : من مردی گنهکار هستم که نمی توانم خود را از معصیت نگهدارم ( در برابر گناه نمی توانم تاب بیاورم )، مرا پند و اندرزى بده ( تا در مقابل گناه مقاومت کنم)

ایشان فرمودند: پنج کار را انجام بده و (بعد) هر چقدر که می خواهی گناه کن:

اول، رزق و روزى خدا را نخور و هر چقدر که می خواهی گناه کن.

دوم، از ولایت خدا خارج شو و هر چقدر که می خواهی گناه کن.

سوم، جایى را پیدا کن که خدا تورا نبیند و هر چقدر که می خواهی گناه کن.

چهارم، هنگامی که ملک الموت براى قبض روح تو آمد، او را از خودت بران (جان به او نده) و هرچقدر که می خواهی گناه کن.

پنجم، وقتى مالک دوزخ (نگهبان جهنم) تو را وارد آتش جهنم کرد، در آتش نرو و هر چقدر که می خواهی گناه کن.

بحار الأنوار، جلد ۷۵ ، صفحه ۱۲۶

توضیح کوتاه:
توجه و التفات به حقایق دنیا و آخرت، انسان را از معصیت باز می دارد و عدم توجه به آنها راه گناه کردن را برای انسان باز می کند.انسان نه می تواند روزی خداوند را نخورد، نه می تواند از ولایت خداوند خارج شود، نه می تواند جای خلوتی را پیدا کند که خداوند او را نبیند و نه می تواند از دست ملک الموت و همچنین مالک و نگهبان دوزخ  بگریزد؛ اگر در هر کار و هر لحظه ای از زندگی خود به این امور توجه کند، در حقیقت  همواره واعظی به همراه خود دارد که او را از ارتکاب معاصی نهی می کند.